İsrail’de seçmen başbakanı doğrudan belirlemiyor. Partilere verilen oylar milletvekili dağılımını, bu dağılım ise hükümet kurma ihtimalini etkiliyor. Bu nedenle seçimdeki siyasi üstünlük ile iktidarı kurabilme kapasitesi aynı anlamı taşımıyor.
Cumhurbaşkanı Isaac Herzog, hükümet oluşturma sürecinde kritik bir konuma geçiyor. Parti temsilcilerinin tavsiyelerini dinledikten sonra Knesset’ten güvenoyu alma şansını en yüksek gördüğü milletvekilini görevlendirecek. Seçilen kişinin en fazla oyu alan partinin lideri olması zorunlu değil.
Arap listeleri geçici hesaplamalarda 17 sandalyeye ulaştı ve koalisyon görüşmelerinin merkezine yerleşti. Eski Genelkurmay Başkanı Gadi Eisenkot’un çevresinde şekillenebilecek merkez sağ muhalefet seçeneği, bu partilerin desteği olmadan çoğunluk bulmakta zorlanabilir. Muhalefet içinde ortak hükümet konusunda birlik oluşmadığı gibi Netanyahu da Arap partilerini koalisyonuna katma seçeneğini dışlıyor.
Ortak Arap Listesi liderinin gerçek bir Yahudi-Arap ortaklığı çağrısı, seçim sonrası pazarlıkların yalnız sandalye paylaşımıyla sınırlı kalmayacağını gösteriyor. Arap partilerinin desteğinin ağırlığı ise kabine üyeliğine, dışarıdan güvenoyuna veya belirli konularda işbirliğine dönüşüp dönüşmeyeceği belirsiz.
Koalisyon çıkmazı, İsrail’de derinleşen siyasi ve toplumsal ayrışmalarla ilişkili. Yerleşimci şiddeti, tutuklara kötü muamele iddiaları, Gazze savaşı ve müttefiklerle yaşanan gerilimler eleştirilirken Herzog toplumsal sertleşmeye karşı uyarılarda bulunmuştu. Yeni hükümetin kurulmasında 61 milletvekilini aynı formülde buluşturacak çözüm belirleyici olacak.
Kaynak: Habertürk
