Ben Lerner'ın Transcription novellası, bellek, anlatı ve teknoloji üzerinden yaşamayı sorgulayan kaygılı ve çok katmanlı aile hikâyesi olarak sunuluyor. Sesli kitap yorumunda Seth Numrich, orta yaşlı ve dijital bağımlılığı belirgin anlatıcının rolünü canlandırıyor.
Anlatıcı, eski mentoru Thomas ile görüşmek üzere Providence, Rhode Island'a trene binmiş. Thomas, 90 yaşında olan ünlü Alman yazar ve film yapımcısı; yaşı nedeniyle yeniden görüşülme olasılığı düşük. Anlatıcı, kızı Eva'ya görüşmenin kendisini tedirgin ettiğini itiraf ediyor.
Otelde iPhone'unu lavabodaki suya düşürmesi cihazı kullanılamaz hâle getiriyor. Böylece görüşmeyi kaydedemiyor, gece Eva'ya FaceTime da yapamıyor. Kayıt aracının yokluğu tedirginliği paniğe dönüştürüyor.
Numrich'in oyunculuğu, anlatıcının telefon kaygısı sürerken çevresindeki dünyaya ve geçmişine yeniden yönelmesini, ekranın yokluğunu fark etmesini de yansıtıyor. Anlatıcı önce ekransız olmanın hassasiyete dönüştüğünü yaşıyor; Thomas'ın evindeyse telefonu hücresel düzeyde özliyor ve eski ortamların karşısında duyarsız kalıyor.
Thomas'la yapılacak görüşme için anlatıcı, ölü telefonuyla konuşmayı kaydediyormuş gibi davranıyor ve Thomas'ın sözlerini ezberlemeye çalışıyor. Görüşme, kayıt endişesinin belleğe ve anlatıya ilişkin zorlu sınavına dönüşüyor.
Sesli kitap, dijital alışkanlıkların yakından izini sürerken aile, mentorluk ve yaşlılık eksenlerini birlikte tutuyor. Kayıp telefon, kayıt kaygısı ve belleğe emanet edilen sözlər, anlatının teknoloji çağındaki gerilimini taşıyor.
Kaynak: The Guardian International
