Finans kuruluşu Chase tarafından 2 bin çalışanın katılımıyla yürütülen araştırma, günlük işe gidiş süresi ile ruh sağlığı, iş memnuniyeti ve sosyal yaşam arasındaki ilişkiyi inceledi. Çalışanların kendilerini en rahat hissettikleri ideal yolculuk süresinin 29 dakika olduğu belirlendi.
Araştırma sonuçlarına göre yolculuk süresi 45 dakikaya ulaştığında çalışanların stresi belirgin biçimde artıyor ve mesaiye başlamadan önce olumsuz bir ruh haline girebiliyor. En rahat hisseden grubun genellikle kendi araçlarını kullanan, yolculuk sırasında müzik dinleyen ve güzergâhını önceden planlayan kişilerden oluştuğu kaydedildi. Bu çalışanların trafiğe yakalanmamak için yola erken çıkmaya eğilimli olduğu da tespit edildi.
Batı İngiltere Üniversitesi tarafından yürütülen başka bir araştırmada beş yıl boyunca 26 binden fazla çalışanın verileri analiz edildi. Günlük yolculukta 20 dakikalık artışın iş memnuniyeti üzerindeki olumsuz etkisinin yüzde 19’luk maaş kesintisine eşdeğer olduğu sonucuna varıldı.
Ulaşım biçiminin etkileri de araştırmada ayrıca değerlendirildi. Otobüs kullanan çalışanların uzun yolculuklardan daha olumsuz etkilendiği, yürüyerek veya bisikletle işe gidenlerin ise yolculuk deneyimlerini daha olumlu bulduğu aktarıldı. Araştırmacılar evden çalışma modelini de iş memnuniyetini artıran etkenler arasında gösterdi.
Ekonomistler Bruno Frey ve Alois Stutzer, uzun yolculuklara rağmen daha yüksek gelir elde etmek ya da konut giderlerini düşürmek için uzak iş tekliflerini kabul etmenin işe gidip gelme paradoksu oluşturduğunu açıkladı. Hesaplamalara göre her gün tek yönde bir saat yolculuk yapan bir çalışanın, yolculuk yapmayan bir kişiyle aynı yaşam memnuniyetine ulaşabilmesi için yaklaşık yüzde 40 daha fazla gelir kazanması gerekiyor.
Harvard Üniversitesi siyaset bilimcisi Robert Putnam’ın değerlendirmesine göre işe gidiş-geliş süresindeki her 10 dakikalık artış, bireyin sosyal ilişkilerinde yüzde 10’luk azalmaya yol açıyor. Veriler, uzayan yolculukların çalışanların ailesi ve arkadaşlarıyla geçirebildiği zamanı da kısaltarak yaşam kalitesini doğrudan etkilediğini gösteriyor.
Kaynak: Karar
