Gazze Şeridi’nde aşevi önlerinde uzayan kuyruklar, bölgedeki insani krizin en görünür yüzü haline geldi. Yaklaşık 9 ay önce sağlanan ateşkes, Filistinlilerin günlük yaşam koşullarında beklenen iyileşmeyi sağlamadı.

Yeniden imara başlanamadığı gibi çadırlara alternatif olarak değerlendirilen konteyner gibi kalıcı barınma çözümlerine de ulaşılamıyor. Yardım kuruluşları, sınır kapılarından giren gıda, yakıt ve ilaç miktarının ihtiyacın çok altında kaldığını; aşevlerinin ise “damla damla” gelen yardımla hizmet vermeye çalıştığını bildiriyor.

Han Yunus’ta saatler süren bekleyiş

Gazze’nin güneyindeki Han Yunus’a bağlı Mevasi bölgesinde de benzer manzaralar yaşanıyor. Refah’ın Tel es-Sultan Mahallesi’nden Mevasi’ye göç eden Nesrin Ebu Matar, ailesine bakacak başka kimsesi olmadığı için kanser hastası olmasına rağmen her gün aşevine gittiğini söyledi.

Beş çocuğuna bir lokma yiyecek götürebilmek için saatlerce sırada beklediğini belirten Ebu Matar, evde yemek pişirecek gaz bulunmadığını, saatlerce ateş başında oturmak zorunda kaldıklarını ve bu durumun sağlığını giderek kötüleştirdiğini ifade etti.

Ebu Matar, “Sabah saat 10’dan öğleden sonra 3’e kadar kuyrukta bekliyorum. Yemek aldığım gün de oluyor, eli boş döndüğüm gün de” dedi.

Aşevleri “hayatta kalmanın tek adresi” oldu

Refah’tan Mevasi’ye göç eden Şadi Süleyman ise savaşın başladığı ilk günlerde evlendiğini, bir çocuğu olduğunu ve eşinin ikinciye hamile olduğunu belirtti. Dünya Merkez Mutfağı’nın (World Central Kitchen-WCK) artan baskılar nedeniyle günlük dağıttığı yemek miktarının azaldığını vurgulayan Süleyman, sınır kapılarından giren yakıt, gıda ve ilacın çok sınırlı olduğunu söyledi.

Süleyman, “Aşevleri, ailemin karnını doyurmak ve hayatta kalmanın tek adresi haline geldi” diye konuştu.

Yardımlar azalırsa dağıtım da tehlikede

Aşevi sahibi Saad Abdin, çocuklarına yiyecek götürmek isteyen yüzlerce kişinin Mevasi’nin dört bir yanından işletmesine geldiğini söyledi. Abdin, “İnsanların buraya geliş sebebi, yemek pişirecek gaz bulamamaları ve odun dahil yakacak fiyatlarının çok yüksek olması. İnsanlar yaşadıkları çadırlarda yiyecek bir şey bulamayınca buraya geliyor” dedi.

Abdin, yardımların daha da azalması ve ablukanın sürmesi halinde aşevlerinden yapılan yemek dağıtımlarının da aksayabileceği uyarısında bulundu.